Πήγαμε στο οινοποιείο Nέστωρ.… και θα ξαναπάμε!

Έχει περάσει λίγος καιρός από την επίσκεψη μας στο οινοποιείο Νέστωρ, στον Πύργο Τριφυλίας στην Μεσσηνία αλλά ακόμα αναπολούμε αυτές τις όμορφες στιγμές που περάσαμε.

Αφορμή για αυτή την επίσκεψη ήταν τα πέντε νέα προϊόντα του ‘ανανεωμένου’ οινοποιείου του Νέστορα, που φέρουν την υπογραφή της οικογένειας του Σπύρου Λαφαζάνη. Η οικογένεια Λαφαζάνη το 2015, ένωσε τις δυνάμεις της με τα μέλη του Αγροτικού Οινοποιητικού Συνεταιρισμού Μεσσηνίας “ο Νέστωρ” και ανέλαβε να οδηγήσει το ιστορικό οινοποιείο σε νέα εποχή. 

Δεν είναι δύσκολο να ψάξουμε να βρούμε, όχι μία αλλά πολλές αφορμές για να ξαναπάμε!

Θα ξαναπάμε γιατί… 

Γιατί η ευρύτερη περιοχή είναι πολύ όμορφη και αποτελεί έναν από τους πιο δημοφιλείς προορισμούς τους καλοκαιρινούς μήνες και όχι μόνο. Η Μαραθόπολη, η Γιάλοβα, οι Γαργαλιάνοι, η Πύλος αλλά και πολλά ακόμα όμορφα χωριά, παραλίες και αξιοθέατα είναι σε απόσταση ελάχιστων χιλιομέτρων από το οινοποιείο. Το ανάκτορο του ξακουστού βασιλιά της Πύλου, Νέστορα (από το οποίο πήρε το οινοποιείο το όνομα του), ίσως το καλύτερα διατηρημένο μυκηναϊκό ανάκτορο, απέχει μόλις 6 χλμ.

Γιατί το οινοποιείο, που βρίσκεται ανάμεσα σε αμπελώνες και ελαιώνες, με θέα στον κόλπο του Ναβαρίνου είναι εντυπωσιακά μεγάλο! Τα νούμερα τεράστια: 10.000 τ.μ. στεγασμένοι χώροι, από τους οποίους τα 3.000 τμ είναι το υπόγειο κελάρι, με τις εγκαταστάσεις να μιμούνται στην αρχιτεκτονική και στα χρώματα το αρχαίο παλάτι του βασιλιά Νέστορα. 200 αμπελοκαλλιεργητές, μέλη του συνεταιρισμού, οι οποίοι δραστηριοποιούνται καλλιεργώντας περισσότερα από 2.500 στρέμματα είναι σύμμαχοι σε αυτή την προσπάθεια. Γιατί αυτό το τεράστιο χρηματοκιβώτιο που βρίσκεται στο κελάρι του οινοποιείου και έχει να ανοίξει πάρα πολλά χρόνια, χωρίς να ξέρει κανείς τι περιέχει και χωρίς να ξέρει κανείς τον κωδικό για να το ανοίξει, δημιουργεί πολλά παιχνίδια περιπέτειας, φέρνοντας στο στο μυαλό θησαυρούς και επτασφράγιστα μυστικά! Εμάς το μυαλό μας ιντριγκάρεται από την σκέψη να βρίσκεται η μυστική συνταγή οινοποίησης του Βασιλιά Νέστορα.

Γιατί η προσπάθεια που γίνεται από την οικογένεια Λαφαζάνη είναι αξιοθαύμαστη. Πρόκειται για την αρχή ενός μεγάλου εγχειρήματος που θα θέλαμε να δούμε την συνέχεια, ποντάροντας στο ότι θα είναι θεαματική! Παρέλαβαν το 2015 ένα οινοποιείο σχεδόν (ας μας επιτραπεί η έκφραση) ερείπιο και μέσα σε λίγα χρόνια έχει διαμορφωθεί σε ένα λειτουργικό και επισκέψιμο χώρο. Οι εργασίες αποκατάστασης δεν σταματούν και έχουν πολλά να γίνουν ακόμα. Ένα από αυτά που θα περιμένουμε τα επόμενα χρόνια είναι ένας ξενώνας και ένα εστιατόριο μέσα στο οινοποιείο, με απίστευτη θέα, που θα δίνει την δυνατότητα στο οινοποιείο να προσφέρει την ‘απόλυτη’ οινοτουριστική εμπειρία.

Γιατί οι οικοδεσπότες είναι ‘ζεστοί’! Μπορεί να μιλάμε για ένα μεγαθήριο και μία από τις οινοποιητικές μονάδες στην χώρα με την μεγαλύτερη δυναμική, όμως πίσω από αυτό δεν είναι μία απρόσωπη εταιρεία αλλά μία ενωμένη οικογένεια που προσπαθεί με όλες της τις δυνάμεις. Γιατί είναι ωραίο να βλέπεις τα παιδιά να παίρνουν την σκυτάλη! Να προσπαθούν, να αγωνιούν, να απογοητεύονται και να ενθουσιάζονται και οι γονείς να στηρίζουν και να καμαρώνουν! Μπαίνεις αμέσως σε ένα πιο οικείο κλίμα! Ο Βασίλης Λαφαζάνης, υιός του Σπύρου και της Στέλλας σπούδασε οινολόγος και είναι ο υπεύθυνος παραγωγής του οινοποιείου ενώ η αδερφή του Αθηνά με σπουδές στην διοίκηση επιχειρήσεων έχει αναλάβει το marketing και την εμπορική διεύθυνση. Ο Θεόφιλος είναι μαθητής Λυκείου ακόμα, όμως έχει αρχίσει να μπαίνει στο ‘οινικό’ κλίμα.

Γιατί τα κρασιά είναι πολύ καλά και πολύ ευχάριστα! Ο φρέσκος “αέρας” που φέρνει η νέα γενιά αντικατοπτρίζεται τόσο στο νεανικό και φιλικό στιλ των κρασιών όσο και στην μοντέρνα εμφάνιση τους. Δύο από τα κρασιά, το Φιλέρι Νέστωρ λευκό και το Φιλέρι Νέστωρ ροζέ παράγονται από την ερυθρωπή γηγενή ποικιλία Φιλέρι που ευδοκιμεί στην περιοχή και το οινοποιείο Νέστωρ στοχεύει να αναδείξει όλες τις πτυχές του. Ο ιδιόκτητος αμπελώνας μπροστά από το οινοποιείο φιλοξενεί αποκλειστικά Φιλέρι. Πρόκειται για δροσιστικά κρασιά με ζωηρά αρώματα φρούτων και λουλουδιών που θα κερδίσουν εύκολα όλους τους ουρανίσκους. Τα υπόλοιπα τρία κρασιά, παράγονται από αγαπημένες διεθνείς ποικιλίες που καλλιεργούνται εδώ και 50 χρόνια στην Μεσσηνία. Το Pylos Chardonnay Nestor που ωριμάζει για 6 μήνες σε δρύινα βαρέλια, το Pylos Merlot Nestor ωριμάζει για 12 μήνες σε δρύινα βαρέλια και το Pylos Cabernet Sauvignon Nestor για 14 μήνες. Το Chardonnay είναι ένα όμορφα φτιαγμένο ‘βαρελάτο’ λευκό κρασί που θα εκτιμηθεί πολύ από όσους τους αρέσουν τα αρώματα των φρούτων να ντύνονται από νότες βανίλιας και ξηρών καρπών. Το Merlot και το Cabernet Sauvignon παρόλο που περνάνε από βαρέλι εστιάζουν στην φρεσκάδα και στις μαλακές τανίνες. Είναι κρασιά ‘παρεΐστικα’ που θα μπορούσαμε άνετα να τα απολαύσουμε τόσο δροσερά μέσα στο καλοκαίρι όσο και σε ένα χειμωνιάτικο σκηνικό. 

Γιατί αν ψάξουμε ή αν ρωτήσουμε την Αθηνά Λαφαζάνη (που το έχει ψάξει για εμάς) θα ανακαλύψουμε μία περιοχή με πλούσια γαστρονομία! Γιατί θα θέλαμε να πιούμε ξανά τον καφέ μας και να φάμε πρωινό στον ‘πλάτανο’ στην πλατεία της Πύλου αλλά και να δειπνήσουμε στην εστιατόριο ‘ελιά’ στην Γιάλοβα. Ανάμεσα στα κρασιά και τα εδέσματα που δοκιμάσαμε, μας ‘έμειναν’ ο συνδυασμός του Λευκού Φιλέρι Νέστωρ με chips κολοκυθιού, το τοπικό τυρί σφέλα με το ροζέ Φιλέρι, το κοκκινιστό κοτοπουλάκι με χυλοπίτες παρέα με το Merlot και το αγριογούρουνο στιφάδο με το Cabernet Sauvignon. Γιατί αν το ζητήσουμε εκτός από την γευσιγνωσία των κρασιών θα δοκιμάσουμε και λάδι, ένα προϊόν για το οποίο φημίζεται η περιοχή. Εμείς κάναμε γευσιγνωσία λαδιού στο χώρο έξω από το εξωκλήσι που βρίσκεται στην ‘αυλή’ του οινοποιείου δίπλα στους αμπελώνες.

Γιατί εκτός από τα κρασιά στον ‘Νέστορα’ παράγεται και ένα ωραίο τσίπουρο, το Avarino, που το δοκιμάσαμε παρέα με ελιές, μελιτζανοσαλάτα, χταποδάκι, γαύρο ξιδάτο και τυριά δίπλα στην θάλασσα (στο εστιατόριο ρίκι) και μέσα σε λίγα λεπτά είχαμε αφήσει πίσω τους ρυθμούς της πρωτεύουσας. Δοκιμάσαμε και τρία cocktails με βάση το Avarino, που μας έκαναν να αναρωτιόμαστε γιατί δεν βλέπουμε τόσο συχνά τα Ελληνικά αποστάγματα στα cocktails. Το Avarino ‘negroni’ (με γλυκό βερμούτ), το Avarino smash (με βανίλια, μανταρίνι και βασιλικό) και το Bloody Avarino (με χυμό τομάτας, χυμό παντζαριού, καρότο, lime και tabasco).

Για όλους αυτούς τους λόγους και πολλούς ακόμα θα ξαναπάμε! Για να επισκεφθούμε την περίφημη Bοιδοκιλιά, για να ξαναφάμε την παραδοσιακή γουρουνοπούλα που ταιριάζει απίθανα με το Merlot, γιατί δεν προλάβαμε να πιούμε τσίπουρα στον Πύργο, στο χωριό δίπλα στο οινοποιείο και φυσικά για να ξαναπιούμε τα κρασιά και τα αποστάγματα του Νέστορα. Γιατί δεν πρέπει να χάνουμε την ευκαιρία να επισκεφθούμε ξανά ένα φιλόξενο οινοποιείο που προσφέρει πολύτιμες οινοτουριστικές εμπειρίες.

Όσοι αγαπάτε το golf και έχετε την δυνατότητα να μείνετε στο περίφημο Costa Navarino, έχετε έναν ακόμα λόγο να επισκεφθείτε την περιοχή! Μην ξεχάσετε λοιπόν να κάνετε μία βόλτα από το οινοποιείο και να δοκιμάσετε τα κρασιά του!

Οι Κυπριακές ποικιλίες!

Οι αυτόχθονες ποικιλίες είναι κατά την άποψη μου το ‘γερό χαρτί’ του Κυπριακού αμπελώνα και αυτό που θα φέρει την χώρα στις ‘top’ οινικές περιοχές του κόσμου. Αυτά που ήθελα να γράψω στο προηγούμενο κείμενο για τα Κυπριακά κρασιά, με αφορμή το πρόσφατο ταξίδι μου στην Κύπρο, ήταν τόσα πολλά που δεν χώρεσαν οι ποικιλίες. Αξίζει όμως να  αφιερώσουμε ένα κείμενο αποκλειστικά για τις Κυπριακές ποικιλίες. Αυτή την στιγμή καλλιεργούνται περίπου 15 αυτόχθονες ποικιλίες, κάποιες από αυτές σε πολύ μικρό ποσοστό ακόμα και κάποιες από αυτές έχουν αρχίσει να δείχνουν την δυναμική τους. Ας τις γνωρίσουμε λοιπόν!

Λευκές

Ξυνιστέρι

Το Ξυνιστέρι (με 2159ha) καλύπτει ποσοστό μεγαλύτερο από το 20 % του Κυπριακού αμπελώνα και αποτελεί το πιο πολυφυτεμένο λευκό σταφύλι. Πριν από 10 χρόνια σε αντίστοιχο ταξίδι στην Κύπρο δεν είχα καταφέρει να το προσδιορίσω και να μπορώ να μιλήσω για τυπικά αρώματα. Οι παραγωγοί έχουν ‘πάει’ πολλά χιλιόμετρα μακριά την ποικιλία. Αν και υπάρχουν διαφορές ανάλογα με την περιοχή και το υψόμετρο, μπορώ να πω ότι τα ποικιλιακά αρώματα της ποικιλίας είναι τα πυρηνόκαρπα φρούτα, τα εσπεριδοειδή μαζί με κάποιες ανθικές και βοτανικές νύξεις αλλά και με ορυκτά στοιχεία σε κάποιες εκφράσεις και κυρίως σε κρασιά από τα υψηλότερα υψόμετρα. Στο στόμα εμφανίζει συνήθως μέτρια οξύτητα, λιπαρότητα και νοστιμάδα. Κάποια κρασιά ωριμάζουν σε δρύινα βαρέλια. Έχοντας δοκιμάσει παλιές χρονιές από το οινοποιείο Κυπερούντας και το Έζουσα μπορώ να πω με βεβαιότητα ότι το Ξυνιστέρι έχει δυνατότητες εξέλιξης στην φιάλη (τουλάχιστον 5 χρόνια). Τα Ξυνιστέρια από το οινοποιείο Κυπερούντας, Τσιάκκα, Ζαμπάρτα, Έζουσα, Βασιλικό οινοποιείο, Βουνί Παναγιά και Εκφράσεις Βασιλιάδη είναι μόνο κάποια από αυτά που αξίζουν την προσοχή μας.

Πρωμάρα

Το όνομα Πρωμάρα (13ha) μάλλον προδίδει την πρωιμότητα της ποικιλίας. Είναι πολύ σπάνιο (ακόμα) σταφύλι, που δείχνει όμως να έχει μεγάλες δταντότητες. Τα αρώματα της παραπέμπουν σε εξωτικά και πυρηνόκαρπα φρούτα, βότανα αλλά και ορυκτά στοιχεία, η οξύτητα εμφανίζεται ισορροπημένη, ενώ φαίνεται να επωφελείται από την ωρίμαση σε δρυ. Το οινοποιείο Βουνί Παναγιάς πειραματίζεται έντονα με αυτή την ποικιλία.

Μωροκανέλλα

Η Μωροκανέλλα (9ha) ήταν μία πολύ ευχάριστη έκπληξη σε αυτό το ταξίδι! Δοκιμάσαμε τυφλά την Μωροκανέλλα από το Βασιλικό οινοποιείο στο εστιατόριο Πραλίνα στην Λευκωσία και ξανά την επόμενη ημέρα στο οινοποιείο. Πριν από κάποιους μήνες είχα δοκιμάσει την Μωροκανέλλα από το Κτήμα Γερόλεμο και την είχα ξεχωρίσει σαν ποικιλία. Την ξεχώρισα και σε αυτό το ταξίδι. Μου θύμισε κάτι μεταξύ Viognier και Βιδιανού. Γλυκά αρώματα πυρηνόκαρπων φρούτων, φλούδες εσπεριδοειδών, αμύγδαλο και λευκά λουλούδια, μέτριο προς γεμάτο σώμα, λιπαρότητα και ισορροπημένη οξύτητα είναι τα χαρακτηριστικά της που ξεχωρίζουν. Αν και είναι μία πολύ δύσκολη στην καλλιέργεια ποικιλία, βάζει κατά την γνώμη μου υποψηφιότητα για το ‘next big think’ της Κύπρου. Το Γερόλεμο, το Βασιλικό οινοποιείο και το Αής Αμπέλης είναι τρία οινοποιεία που επενδύουν σε αυτή την ποικιλία.

Σπούρτικο

Το Σπούρτικο (13ha) είναι ακόμα μία σπάνια λευκή ποικιλία που παίρνει το όνομα της από το ‘σπουρτίζω’ που σημαίνει εκρήγνυμαι/σπάζω, καθώς η φλούδα της είναι λεπτή και σπάει εύκολα. Εμφανίζει αρώματα εσπεριδοειδών μαζί με φυτικές και ορυκτές νότες, χαμηλό αλκοόλ και ελαφρύ σώμα. Ο Φικάρδος, ο Κολλιός και το Βουνί Παναγιάς πειραματίζονται με αυτό το σταφύλι και μάλλον δούμε πολύ ωραία αποτελέσματα σε λίγα χρόνια.

Ερυθρές

Μαύρο

Η πιο πολυφυτεμένη Κυπριακή ποικιλία, με 3000 ha και μία από τις δύο που συμμετέχει στην παραγωγή της φημισμένης Κουμανταρίας. Εκτός αυτά τα γλυκά ενισχυμένα κρασιά, δίνει ροζέ κρασιά με αρώματα κερασιών και φράουλας, ελαφριά ερυθρά με κόκκινα και μαύρα φρούτα, ενώ το επίπεδο των τανινών και του χρώματος κυμαίνεται σε χαμηλά επίπεδα. 

Μαραθεύτικο

Το Μαραθεύτικο με 180 ha (συχνά καλείται και Βαμβακάδα, λόγω του χνουδιού που έχει το φύλλο της) είναι μία ποικιλία ‘πασπαρτού’ που μπορεί να δώσει ωραία δροσερά ροζέ κρασιά με αρώματα κόκκινων φρούτων και τριαντάφυλλου, φρέσκα ερυθρά με ζωηρά φρουτώδη αρώματα αλλά και ισορροπημένα ερυθρά με αρώματα κόκκινων φρούτων, βοτάνων, δαμάσκηνου, σοκολάτας και βιολέτας που θα μπορούσαν να εξελιχθούν για περισσότερα από 5 χρόνια. Τις τανίνες του θα μπορούσαμε να τις χαρακτηρίσουμε στρογγυλές. Σχεδόν όλοι οι παραγωγοί της Κύπρου, οινοποιούν την ποικιλία, τόσο σε μονοποικιλιακά κρασιά όσο και σε χαρμάνια. Ο Φικάρδος, το Εζούσα, ο Τσιάκκας, ο Μακκάς, ο Βλασσίδης και ο Ζαμπάρτας δημιουργούν πολύ ωραία κρασιά από Μαραθεύτικο.

Γιαννούδι

Το Γιαννούδι με μόλις 17ha αμπελώνων είναι από τις πιο σπάνιες ερυθρές ποικιλίες αλλά ταυτόχρονα πολλά υποσχόμενη. Δίνει κρασιά με υψηλά επίπεδα χρώματος, καλή τανική δοκιμή, με αρώματα βοτάνων και άγριων σκούρων φρούτων. Θα μπορούσε να είναι ένα ‘εργαλείο’ στα χέρια των παραγωγών καθώς δείχνει ότι μπορεί να δώσει τόσο ελαφριά και φρέσκα κρασιά όσο πλούσια και συμπυκνωμένα παραδείγματα. Τα οινοποιεία Τσιάκκας, Γερόλεμο και Βουνί Παναγιάς μας έχουν ήδη δείξει πολύ ωραία δείγματα της ποικιλίας.

Όφθαλμο

Μία ερυθρή ποικιλία που καλύπτει περίπου 78ha, της οποίας όμως οι φυτεύσεις σταδιακά μειώνονται. Είναι σταφύλι που δίνει απαλά σε χρώμα, μαλακά και ελαφριά ερυθρά κρασιά με μέτρια επίπεδα οξύτητας, γι’ αυτό και την συναντάμε κυρίως σε χαρμάνια με άλλες ποικιλίες παρόλο που το αρωματικό προφίλ είναι ζωηρό με έντονα αρώματα σκούρων φρούτων. Το Nelion (από όπου έρχεται και το μοναδικό – μάλλον- μονοποικιλιακό κρασί), το Kamantarena και ο Kollios είναι ανάμεσα στα οινοποιεία που την χρησιμοποιούν.

Διεθνείς ποικιλίες

Για να μην αδικήσω τις διεθνείς ποικιλίες που έχουν και αυτές μερίδιο στην ανάπτυξη του Κυπριακού αμπελώνα όπως και στην Ελλάδα, θα πρέπει να πω ότι από τις λευκές παρουσία έχουν το Sauvignon Blanc, το Chardonnay και το Viognier. Από τις ερυθρές ποικιλίες ξεχωρίζει το Syrah που δείχνει να εκφράζεται αρκετά καλά, το Grenache αλλά και το Cabernet Sauvignon, του οποίου την παρουσία σε σχέση με αντίστοιχο ταξίδι 10 χρόνια πριν την ‘ένιωσα’ μικρότερη.

Η ‘οινική’ Κύπρος ανεβαίνει εντυπωσιακά!

Πριν από περίπου δύο μήνες, προσκλήθηκα από το Κυπριακό Υπουργείο τουρισμού σε ένα ‘press trip’ στην Κύπρο, παράλληλα με τον Κυπριακό Διαγωνισμό Οίνου. Είχα επισκεφθεί την Κύπρο για τον ίδιο ακριβώς λόγο πριν από 10 χρόνια, το 2009. Το σίγουρο είναι ότι ένα μόνο κείμενο δεν είναι αρκετό για να αποτυπώσω την ‘κατάσταση’ των κρασιών στην Κύπρο. Αυτό που μπορώ να πω με βεβαιότητα είναι ότι η πρόοδος που έχει σημειωθεί είναι εντυπωσιακή και η ποιότητα των κρασιών βρίσκεται σε υψηλό επίπεδο. 

Η Κύπρος σε νούμερα:

8350 εκτάρια αμπελώνων
109200 εκατόλιτρα κρασί
75600 εκατόλιτρα εισαγωγές κρασιού
6500 εκατόλιτρα εξαγωγές
172000 εκατόλιτρα κατανάλωση
70% γηγενείς ποικιλίες
30% διεθνείς ποικιλίες
65 οινοποιεία
15 γηγενείς ποικιλίες

Τα δυνατά σημεία της Κύπρου πολλά:

Μία από τις αρχαιότερες οινοπαραγωγικές χώρες με ιστορία που πάει πίσω 5000 χρόνια. 
Δεν προσβλήθηκε ποτέ από φυλλοξήρα. 
Παλιά αμπέλια (οι ‘κουζούπες’, που είναι διαμορφωμένες σε θάμνους)
Μπορούν να μιλάνε για terroir
Υψόμετρο που φτάνει τα 1580 μέτρα
.

Το πιο δυνατό σημείο: οι αυτόχθονες ποικιλίες

Οι αυτόχθονες ποικιλίες κατά την άποψη μου είναι αυτές που θα δώσουν τα ‘μεγάλα’ κρασιά του τρίτου μεγαλύτερου, σε έκταση, νησί της Μεσογείου. Είναι αυτές που την αναδεικνύουν ως μία ανερχόμενη οιναπαραγωγό χώρα. 

Στην προηγούμενη επίσκεψη είχαμε ‘εντοπίσει’ το Ξυνιστέρι και το Μαύρο με το Μαραθεύτικο να είναι τότε μία ανερχόμενη ποικιλία. Δεν είχαμε ακούσει ονόματα (ή δεν είχαν τονιστεί ώστε να τα θυμάμαι) όπως η Πρωμάρα, η Μωροκανέλλα, το Σπούρτικο, το Γιαννούδι και το Όφθαλμο. Από εκεί και πέρα ‘κυριαρχούσαν’ οι διεθνείς ποικιλίες όπως το Chardonnay, το Sauvignon Blanc, το Syrah και το Cabernet Sauvignon. Αυτή την φορά μιλήσαμε και απολαύσαμε το Ξυνιστέρι που έχει πια αποκτήσει ταυτότητα και το Μαραθεύτικο που και αυτό έχει εξερευνηθεί πολύ. Το Μαύρο δεν ‘προχώρησε’ πολύ στην παραγωγή των ξηρών κρασιών (υπάρχουν και οι εξαιρέσεις  φυσικά) και χρησιμοποιείται σχεδόν αποκλειστικά για την παραγωγή της Κουμανταρίας. Η σπάνια Μωροκανέλλα κέρδισε τις εντυπώσεις! 

Διαβάστε περισσότερα για τις Κυπριακές ποικιλίες εδώ.

Το πολύ θετικό είναι ότι τα κρασιά που δοκιμάσαμε από τις γηγενείς ποικιλίες ‘δουλεύονται’ έτσι ώστε να βγάζουν τον ποικιλιακό τους χαρακτήρα. Σε ελάχιστα από αυτά το βαρέλι ‘καπέλωνε’ το φρούτο. Δεν μπορώ να πω βέβαια ότι δεν δοκιμάσαμε και κρασιά με ‘ελαττώματα’ αλλά ήταν ελάχιστα και συγκρινόμενα με μία δεκαετία πριν, μπορώ να πω πως η μείωση των ‘προβληματικών’ κρασιών ήταν θεαματική.

Πρόοδος έχει σημειωθεί και στην εμφάνιση των κρασιών, με τις μοντέρνες και καλαίσθητες ετικέτες να τραβούν τα ‘φώτα’ πάνω τους. Για να μην γράφω μόνο τα θετικά, ένα σημείο που μάλλον θέλει πολύ δουλειά ακόμα είναι αυτό του οινοτουρισμού! Ένα από τα αρνητικά που θα ήθελα να επισημάνω είναι η κακή ποιότητα των ποτηριών που συναντήσαμε σε όλο το ταξίδι, που δυστυχώς δεν περιορίστηκαν μόνο στα εστιατόρια, αλλά και σε κάποια οινοποιεία. Είναι κρίμα να γίνεται μία μεγάλη προσπάθεια σε επίπεδο οινοποιείων και τα ποτήρια όχι μόνο να μην κολακεύουν το κρασί αλλά να σε προδιαθέτουν αρνητικά.

Το επόμενο βήμα: οι εξαγωγές! 

Μία από τις χώρες όπου εξάγονται τα Κυπριακά κρασιά θα μπορούσε να είναι και η Ελλάδα γιατί το στιλ των κρασιών και κυρίως αυτών από Κυπριακές ποικιλίες ταιριάζουν στο κλίμα της χώρας μας. Δεν νομίζω ότι θα μπορούσαν να έχουν κοινό, Κυπριακά κρασιά από διεθνείς ποικιλίες στην Ελλάδα, όμως είναι κρίμα που δεν εισάγονται αρκετά κρασιά από Κυπριακές ποικιλίες στην Ελλάδα. Θα έπρεπε να μπορούμε να βρούμε στην Ελλάδα τουλάχιστον μερικές Κουμανταρίες, Ξυνιστέρια, κάποια Μαραθεύτικα αλλά και κρασιά από τις υπόλοιπες ανερχόμενες ποικιλίες. Τα Ελληνικά κρασιά φιγουράρουν σε όλες τις λίστες των εστιατορίων στην Κύπρο. Το παράπονο πολλών Κυπρίων του κλάδου είναι γιατί δεν υπάρχουν Κυπριακά κρασιά στην Ελλάδα. Ίσως αν μιλούσαμε πριν από 10 – 15 χρόνια, να βρίσκαμε πολλά επιχειρήματα για να δικαιολογήσουμε την απουσία Κυπριακών κρασιών στην Ελληνική αγορά. Τώρα όμως η ποιότητα των κρασιών και η συνεχής πρόοδος που σημειώνουν καταρρίπτει αυτά τα επιχειρήματα.

Ξεχώρισαν

Δεν επισκεφθήκαμε όλα τα οινοποιεία και σίγουρα δοκιμάσαμε ένα μικρό ποσοστό των Κυπριακών κρασιών, όμως αυτά ήταν αρκετά για να έχουμε μία γενική εικόνα, που όπως προανάφερα είναι πολύ ενθαρρυντική!

Το οινοποιείο Κυπερούντας, οι Εκφράσεις Βασιλιάδη, το Βουνί Παναγιάς, το Βασιλικό οινοποιείο, ο Τσιάκκας, ο Ζαμπάρτας, ο Βλασίδης, οι Αμπελώνες Αργυρίδη, το οινοποιείο Έζουσα, το Νέλιον και το Κτήμα Γερόλεμο είναι μόνο κάποιοι από τους πολύ αξιόλογους παραγωγούς της χώρας. Μία κατηγορία μόνο του είναι το οινοποιείο Αγία Μαύρη που γι΄ αυτό θα ακολουθήσει ξεχωριστό κείμενο.

Τα 8 κρασιά που κέρδισαν τις εντυπώσεις μου:

Ξυνιστέρι 2017, Βασιλικόν
Altesse 2017, Οινοποιείο Μαλλιάς
Μαραθεύτικο 2016, Ezousa
Όφθαλμο 2017, οινοποιείο Nelion 
Λευκάδα 2016, Vasilikon Winery
Σκοπός 2017, Syrah, Οινοποιείο Κυπερούντας
Muscat rose 2017,  Οινοποιείο Αγία Μαύρη
Commandaria Κυπερούντας
.

To top κρασί αυτού του ταξιδιού:

Μωροκανέλλα 2017, Βασιλικό Oινοποιείο (Κάθικας)

.

Οι τρεις συνδυασμοί που μου ‘έμειναν’:

Λουβάνα (παραδοσιακή σούπα φάβας) & Πρωμάρα Βουνί Παναγιάς 2017
Ομελέτα με σπανάκι & Ξυνιστέρι Τσιάκκας 2017
Ψητό λαβράκι & Μαραθεύτικο Ζαμπάρτας 2017

.

Στα highlights του ταξιδιού θα προσθέσω ένα φανταστικό δείπνο στο εστιατόριο ‘Πραλίνα’ στην Λευκωσία, με food & wine pairing από τον Βάσο Μανώλη, τον Γιώργο Κασιανό, που είναι πρόεδρος της δραστήριας Κυπριακής Ένωσης Οινοχόων*, για την καθοδήγηση του, αλλά και την Μαίρη Πατρόκλου, την καταρτισμένη και πολύ ευχάριστη ξεναγό μας, που εκτός όλων των άλλων με ‘ξενάγησε’ στην γαστρονομία και την Κυπριακή διάλεκτο: το υποκοριστικό της πατάτας είναι ‘πατατούι’ (πατατούλας), ‘ταλατούρι’ το τζατζίκι, ‘αγρέλια’ τα σπαράγγια, ‘πουρκούρι’ το πλιγούρι, ‘βαζάνι’ η μελιτζάνα, ’πιζούνι’ το περιστέρι.

*Η Κύπρος θα φιλοξενήσει τον Πανευρωπαϊκό διαγωνισμό οινοχόων τον Νοέμβρη του 2020!

….Μαριάννα

O Gigifioggos στο Περιστέρι αγαπάει το κρασί!

Σκεφτείτε πόσες φορές έχετε επισκεφθεί ένα wine bar! Μετρήστε τώρα πόσες φορές αυτό το wine bar ήταν στο κέντρο της Αθήνας! Μάλλον είναι πιο εύκολο να μετρήσετε πόσες φορές επισκεφθήκατε wine bar εκτός του κέντρου! Ελάχιστες, αν όχι καμία! Αυτή την φορά θα σας συστήσουμε ένα wine bar ή καλύτερα ένα ‘wine bistrot’ ‘εκτός κέντρου’, στο Περιστέρι. Είναι γεγονός πως τα δυτικά προάστια ανεβαίνουν οινικά, με τον Gigifioggos να είναι η πιο πρόσφατη άφιξη και να βάζει τον πήχη πολύ ψιλά!

Πίσω από τον ‘Gigifioggo’ βρίσκεται ο Τάκης Ζαχαρόπουλος, ένας επιχειρηματίας που έχει ήδη ένα πολύ επιτυχημένο μαγαζί, στην περιοχή! Δεν υπάρχει κάτοικος των δυτικών προαστίων που να μην γνωρίζει το εστιατόριο Δάφνη στον πεζόδρομο της Μεγάλου Αλεξάνδρου στο Μπουρνάζι. Το wine bistrot που δημιούργησε είναι αισθητικά πολύ όμορφο και παραπέμπει σε παριζιάνικο μπαρ περασμένων δεκαετιών, με λευκά λουλούδια, vintage φωτιστικά, πορτρέτα στους τοίχους και χρώματα όπου κυριαρχεί το πράσινο και το κόκκινο, να κοσμούν το εσωτερικό του. Στο ίδιο στιλ και ο πολύ κομψός εξωτερικός χώρος, που είναι ιδανικός για αυτή την περίοδο.

Παρόλο που είναι ένα ‘all day spot’ δίνει πολύ μεγάλη έμφαση στο κρασί! Η λίστα των κρασιών, που φέρει την υπογραφή του Βασίλη Παπαδόπουλου, απαριθμεί 75 διαφορετικά κρασιά, 5 αφρώδη, 26 λευκά, 15 ροζέ, 26 ερυθρά και 3 επιδόρπια κρασιά. Με την εκπροσώπηση 67 διαφορετικών παραγωγών από Ελλάδα και 13 ακόμα οινοπαραγωγικές χώρες, υπάρχουν αμέτρητοι λόγοι για να ξεκινήσουν όλοι οι οινόφιλοι από όλη την Αττική για να πιουν ένα ποτήρι κρασί στο Περιστέρι! Για το καλοκαίρι βρίσκουμε σε ποτήρι 4 αφρώδη, 10 λευκά, 5 ροζέ, μόλις 3 ερυθρά και 3 γλυκά κρασιά! Οι τιμές στα ποτήρια ξεκινούν από τα 4,5 € όπως για παράδειγμα το ωραίο Μοσχοφίλερο ‘Πόρτες’ του Γιώργου Σκούρα και των φιαλών από τα 20€ όπως το Φιλέρι ροζέ από Nestor Wines.

Πάμε στο φαγητό τώρα που δεν θα μπορούσε να λείπει από ένα wine bistrot. Η Αριστέα Βλάχου δημιουργεί δροσερές σαλάτες, πλατό αλλαντικών και τυριών, μπρουσκέτες, τραγανές κροκέτες και άλλα νόστιμα πιάτα που μπορεί να επιλέξει κανείς για να συνοδεύσει το κρασί του. Ξεχωρίσαμε την gigi σαλάτα με κινόα, κοτόπουλο, φέτα, ρόδι, αρακά και μυρωδικά, το ‘led zeppelin’ (το πλατό αλλαντικών και τυριών της φωτογραφίας) σε τιμή έκπληξη, μόλις στα 14 €, τις γαρίδες σε κρούστα λαχανικών με sauce tartare και σαλάτα mesclum αλλά και το πλατό με τα ιδιαίτερα τυριά: Houshofer, Manchego, Tomeete de Cevre και Blu di Carpa. Φυσικά δεν λείπουν και τα ‘προκλητικά’ γλυκά, όπως το tiramisu, το chesecake και η τάρτα σοκολάτας.

Όσοι αγαπούν τα κοκτέιλ θα βρουν μία λίστα με δροσερά, νόστιμα και ευπαρουσίαστα ‘gigicocktail’, που επιμελείται ο Άρης Χατζηαντωνίου. Οι επιλογές περιλαμβάνουν κοκτέιλ που βασίζονται στα gin & tonic, προτάσεις με βάση το κρασί, κλασικές  και signature συνταγές για όλα τα γούστα, σε τιμές που κυμαίνονται ανάμεσα στα 7 και στα 10 €.

Και δεν τελειώνουμε εδώ! Ο Gigifioggos είναι όλη την ημέρα ανοιχτός. Σερβίρει καφέ όλες τις ώρες και μέχρι τις 16:00 brunch όπου μεταξύ άλλων θα βρούμε λαχταριστά φρεσκοψημένα πεϊνιρλί, πιάτα με αυγά και pancakes.

Το ραντεβού μας με τον Gigifioggo είναι στην Κώστα Βάρναλη 16, στο Περιστέρι (τηλ: 697 765 5507). Απέχει 400 μέτρα από το μετρό Περιστερίου. Δεν διαθέτει parking, αλλά είναι εύκολη η στάθμευση στους γύρω δρόμους, ιδιαίτερα τις βραδινές ώρες. Η ατμόσφαιρα είναι φιλική και τα ‘Τζιτζιφιογκάκια’ με το χαμόγελο στα χείλη μας περιμένουν για ένα χαλαρωτικό απογευματινό κρασί μετά την δουλειά, για ένα ξέφρενο Σαββατόβραδο, για ένα ‘δυναμωτικό’ βραδάκι Κυριακής αλλά και οποιαδήποτε στιγμή αναζητάμε ένα ποτήρι κρασί (και όχι μόνο) παρέα με νόστιμα συνοδευτικά.

Συστηνόμαστε με την…Μικρά Θήρα

Μικρά Θήρα είναι το όνομα του νέου οινοποιείου, στο οποίο συμπράττουν τρεις προσωπικότητες του σύγχρονου ελληνικού κρασιού, ο Βαγγέλης Γεροβασιλείου, ο Βασίλης Τσακτσαρλής και η Ιωάννα Βαμβακούρη.

Πρόκειται για το πρώτο οινοποιείο της Θηρασίας, το νησί που έως την μεγάλη ηφαιστειακή έκρηξη του 1600 π.Χ. αποτελούσε κομμάτι της Σαντορίνης. Το όνομα του προήρθε από μια λόγια αναφορά του 10ου αιώνα μ.Χ. στη Θηρασία.

Η ιδέα ξεκίνησε από την ιδιαιτερότητα του νησιού, με την ακατέργαστη, φυσική ομορφιά και το ξεχωριστό μικροκλίμα, που φέρει τα τυπικά χαρακτηριστικά της Σαντορίνης και ταυτόχρονα έχει το δικό του μοναδικό χαρακτήρα. Ο αμπελώνας αυξάνεται συνεχώς ακολουθώντας βιολογική καλλιέργεια, ενώ η κατασκευή οινοποιείου αναμένεται να ξεκινήσει μέχρι το τέλος του χρόνου. Στόχος των τριών οινολόγων να είναι η παραγωγή ποιοτικών κρασιών που εκφράζουν και αναδεικνύουν το ξεχωριστό αυτόν τόπο.

Ο πρώτος τρύγος έγινε το 2018 και ήδη εμφιαλώθηκαν τα δύο πρώτα κρασιά του κτήματος, όπου ανήκουν στους οίνους με Προστατευόμενη Ονομασία Προέλευσης Σαντορίνη.

Το “SANTORINI“ είναι ένα 100% Ασύρτικο από σταφύλια της Σαντορίνης με όλα τα τυπικά χαρακτηριστικά αυτού του μοναδικού terroir, όπως η λεμονάτη οξύτητα και τα ορυκτά στοιχεία. Κυκλοφορεί σε λιγότερες από 6.000 φιάλες.

.

.

Το “TERRASEA”, είναι μια διαφορετική έκφραση της ίδιας ποικιλίας, με σταφύλια που προέρχονται αποκλειστικά από τη Θηρασιά, με την μισή ποσότητα του κρασιού να ωριμάζει σε βαρέλι τρίτης χρήσης. Και εδώ αποτυπώνονται τα χαρακτηριστικά της ποικιλίας και του ηφαιστειογενούς εδάφους με τα λεμονάτα στοιχεία να συνδυάζονται με ώριμα πυρηνόκαρπα φρούτα, τραγανή οξύτητα και ωραία αλμύρα στο τελείωμα.

Θα βρούμε τα κρασιά σε επιλεγμένα εστιατόρια και κάβες στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.

Δοκιμάζοντας 9 χρονιές Cava Μερκούρη

Λαμβάνω mail για την κάθετη δοκιμή του κρασιού «Cava Κτήμα Μερκούρη» από το Mr Vertigo και σκέφτομαι ότι δεν πρέπει να την χάσω με τίποτα! Εκτός από την εξαιρετική ποιότητα του κρασιού και την ιστορία του, κινητήριος δύναμη στάθηκε η κάθετη δοκιμή του ίδιου κρασιού που είχα παρακολουθήσει το 2014! Είχα μεγάλη αγωνία, ανυπομονησία  αλλά και περιέργεια για την εξέλιξη των κρασιών 5 χρόνια μετά!

Πήρα τις γευστικές σημειώσεις που είχα κρατήσει 5 χρόνια πριν και πήγα όχι απλά έτοιμη αλλά πανέτοιμη και με μεγάλο ενθουσιασμό! Ο Γρηγόρης Μιχαήλος, που βρίσκεται πίσω από όλες τις πολύ ενδιαφέρουσες γευσιγνωσίες του Mr Vertigo ξεκίνησε την παρουσίαση με μια σύντομη αναφορά στην ιστορία του Κτήματος και στην φιλοσοφία γύρω από την Cava που αποτελεί τη ναυαρχίδα του οινοποιείου.

Η ‘ταυτότητα’ του κρασιού Cava Μεκρούρη έχει τα παρακάτω χαρακτηριστικά:

  • Το 1999 ήταν η πρώτη χρονιά παραγωγής του κρασιού
  • Οι ποικιλίες που συμμετέχουν είναι η Μαυροδάφνη (κλώνος Τσιγγέλω) σε ποσοστό 20% και το Refosco (o κλώνος που ονομάζεται Refosco dal penducolo) σε ποσοστό 80%
  • Ωριμάζει για 18 μήνες σε δρύινα Γαλλικά βαρέλια και παλαιώνει για 12 μήνες στη φιάλη 
  • Παράγεται μόνο τις εξαιρετικές χρονιές

Η γευστική δοκιμή ξεκίνησε με το πιο φρέσκο και ολοκληρώθηκε με το πιο παλαιωμένο. Έτσι δοκιμάστηκαν με τη σειρά το 2014, 2013, 2012, 2010, 2009, 2007, 2006, 2004 και 2000.

Οι γενικές εντυπώσεις είναι ότι το κρασί αυτό διατηρεί ένα, σταθερά στο χρόνο, αρωματικό χαρακτήρας που περιβάλλεται από κόκκινα φρούτα, ανθικότητα, βότανα, νότες καπνού και πικρής σοκολάτας ενώ η δάφνη και η σταφίδα κατέχει ξεχωριστή θέση στην παλέτα. Στο στόμα οι τανίνες είναι πολύ καλά ενσωματωμένες και ‘ζωηρές’ μέχρι τη χρονιά του 2006 ενώ της χαρακτηριζούμε αρκετά ‘μαλακές’ στις χρονιές 2004 και 2000. Το στόμα σε όλα τα κρασιά είναι γεμάτο με αισθητή οξύτητα και χαρακτήρα που ακολουθεί τα αρώματα της μύτης. Ξεχώρισαν για την συμπύκνωση τους το 2006 & το 2007, ενώ και αυτά από το 2010 και μετά είναι ακόμη φρέσκα! Το κρασί από την χρονιά του 2000 ήταν στο peak του ενώ και του 2004 πλησιάζει στο peak του οπότε δεν θα το άφηνα να περιμένει περισσότερο από ένα χρόνο.

Αυτό που έχω να παρατηρήσω συγκρίνοντας τον χαρακτήρα όσων κρασιών συμμετείχαν στην αντίστοιχη δοκιμή 5 χρόνια πίσω (2010, 2009, 2007, 2006, 2004, 2000), είναι πως τα αρώματα και οι τανίνες στην Cava Μερκούρη εξελίσσονται πολύ ωραία, διατηρώντας την ζωντάνια τους και χωρίς ‘διακυμάνσεις’ από χρονιά σε χρονιά.

Το γενικότερο συμπέρασμα είναι ότι το κρασί ‘Cava’ μπορεί να παλαιώσει για τουλάχιστον 10 χρόνια διατηρώντας τον χαρακτήρα τους με το peak να φτάνει κοντά στην 15ετία. Οι τανίνες τους έχουν τέτοια ποιότητα που παραμένουν αισθητές στον χρόνο, στηρίζοντας την δομή του κρασιού και μόνο όταν τα κρασιά ξεπερνούν την δεκαετία μπορούμε να μιλάμε για ‘μαλακές’ τανίνες.

Cava: σταθερή ποιότητα και τυπικότητα, που δεν δείχνει να επηρεάζεται σημαντικά από χρονιά σε χρονιά! 

…Βάσω

Fresh-Fruity-Floral….F by Foivos

Όταν για 24 συνεχόμενα καλοκαίρια βρίσκεσαι ανάμεσα σε αμπέλια και μυρίζεις το σταφύλι, τον μούστο και το κρασί, μόνο αγάπη και πάθος μπορεί να δημιουργηθεί! Και αυτό είναι κάτι που βλέπουμε στα μάτια του Φοίβου Παπαστρατή και σίγουρα γευόμαστε στο ποτήρι μας. Όπως λέει ο ίδιος, πριν καλά καλά περπατήσει βρέθηκε στον ληνό και δοκίμασε το γλυκό μούστο. Προέρχεται από οικογένεια που δεν υπήρξε ποτέ αγροτική. Περνούσε τις διακοπές του στο κτήμα της οικογένειας του, στην περιοχή Αμπέλια της Εύβοιας και στην αγροικία που βρίσκεται μέσα σε αυτό ανάμεσα σε κλίματα, υπεραιωνόβιες ελιές, κυδωνιές και άλλα δέντρα. Εκεί, όπου παλαιότερα βρισκόταν ο ιστορικός Ευβοϊκός αμπελώνας, ήρθε σε επαφή με το κρασί και τον παραδοσιακό τρόπο παραγωγής του, το αγάπησε και σήμερα μιλάμε ίσως για τον νεότερο οινοποιό της χώρας, που πριν ακόμα κλείσει τα 25 χρόνια του μετρά ήδη τρεις τρύγους. Ο Φοίβος περιγράφει το Ασύρτικο που χρησιμοποιεί για το κρασί του σοβαρό και σεμνό! Με ακριβώς τις ίδιες λέξεις θα μπορούσαμε να περιγράψουμε και εμείς τον Φοίβο!

Φοιτητής ακόμα στη σχολή οινολογίας, κυκλοφορεί το 2017, μαζί με μια εξαιρετική ομάδα οινολόγων, το πρώτο του κρασί από τις ποικιλίες Ασύρτικο και Μοσχάτο δημιουργώντας ένα πολύ ευχάριστο και οικείο κρασί που κερδίζει πολύ εύκολα όλους τους οινόφιλους, μικρούς και μεγάλους.

Είναι αρωματικό με άφθονα φρούτα και λουλούδια, ενώ στο στόμα είναι δροσερό με ευχάριστη οξύτητα και αρωματική επίγευση. Και φτάνει η σοδειά του 2018 και ανυπομονούμε όλοι να το δοκιμάσουμε και να το γευτούμε, κάπως διερευνητικά για να λέμε την αλήθεια, για το αν θα συνεχίσει να μας αρέσει. Και μας αρέσει… ακόμα περισσότερο! Είναι ένα κρασί αρωματικό που παρόλο που κυριαρχούν τα εξωστρεφή στοιχεία του Μοσχάτου, που θυμίζουν δροσερά, φρέσκα λευκά λουλούδια και λευκόσαρκα φρούτα, διακρίνεται για την κομψότητα του. Συμβάλει βέβαια και το Ασύρτικο που με την αναζωογονητική οξύτητα του και τον όγκο, ολοκληρώνει το κρασί κάνοντας το τόσο απολαυστικό που σε κάνει να θες να πιεις και άλλο, και άλλο και άλλο!

Η νεανική πινελιά, βγαίνει τόσο στο κρασί όσο και στην εμφάνιση της φιάλης. Το «φλερτ», όπως λέει και ο ίδιος, με την σχολή Καλών Τεχνών, βλέπουμε να αποτυπώνεται πλήρως στην μοντέρνα ετικέτα με το μονόγραμμα του ονόματος του αλλά και τον συνδυασμό των 2 βασικών χρωμάτων (μαύρο και άσπρο) προϊδεάζοντας μας θετικά πριν ακόμα πιούμε το κρασί.

Serving tips: Απολαύστε το στους 9-11⁰C, με σαλάτες, ορεκτικά, θαλασσινά, ελαφριά πιάτα πουλερικών, λαδερά ή ακόμη και σκέτο σαν απεριτίφ! Είναι ιδανικό για πάρτι, για μεγάλες παρέες με χαλαρή διάθεση και για Κυριακάτικα γεύματα!

4 Ελληνικά κρασιά για την γεμιστή γαλοπούλα

Η Χριστουγεννιάτικη γαλοπούλα παρόλο που δεν είναι ένα Ελληνικό έθιμο έχει αγαπηθεί από τους Έλληνες, που το βάζουν συχνά στο γιορτινό τραπέζι. Οι παραλλαγές και οι συνταγές, πολλές! Δαμάσκηνα, βερίκοκα, κάστανα, κουκουνάρια, ψωμί, σταφίδες, συκωτάκια και κιμάδες είναι  μόνο κάποια από τα υλικά που μπαίνουν στην γέμιση, με αμέτρητα βότανα, μυρωδικά και καρυκεύματα να πασπαλίζονται εξωτερικά στην γαλοπούλα. Το καλό με τις διάφορες συνταγές γαλοπούλας είναι ότι μπορούμε να τις συνδυάσουμε με πολλά κρασιά και όχι μόνο με κρασιά του “ίδιου χρώματος”. Διαλέξαμε λοιπόν 3 κρασιά διαφορετικού χρώματος ένα λευκό, ένα ροζέ και ένα κόκκινο που διαθέτουν τα χαρακτηριστικά που ψάχνουμε για να ταιριάξουν με την γαλοπούλα μας και προσθέσαμε και ένα αφρώδες που λόγω των ημερών έχει την τιμητική του. Μπορεί όπως είπαμε οι συνταγές να μας έρχονται από τα ξένα, όμως όσον αφορά το κρασί θα επιμείνουμε Ελληνικά!

Karanika Cuvée Prestige

Όσο περίεργο και αν σας ακούγεται, θα μπορούσαμε να συνοδεύσουμε την γιορτινή γαλοπούλα με ένα εκλεπτυσμένο αφρώδες, φτιαγμένο με την παραδοσιακή μέθοδο. Ένα από αυτά είναι και το Karanika Cuvée Prestige όπου αναμιγνύεται 70% Ασύρτικο και 30% Ξινόμαυρο και αφήνεται να ωριμάσει για 24 μήνες στην φιάλη με τις οινολάσπες αποκτώντας πολύπλοκο χαρακτήρα, με αρώματα και γεύσεις που παραπέμπουν σε φρυγανισμένο ψωμί. Σε συνδυασμό με την λεμονάτη οξύτητα και την κρεμώδη επίγευση, θα ταιριάξει με την γαλοπούλα και την γέμιση της, ενώ ο οικοδεσπότης θα έχει προσφέρει μία πρωτότυπη γευστική εμπειρία στους καλεσμένους του.

Chardonnay Τέχνη Οίνου

Η γαλοπούλα θα συνδυαστεί όμορφα με λευκά κρασιά αρκεί να εμφανίζουν παραπάνω από μέτριο σώμα, αρκετή οξύτητα και να έχουν περάσει από βαρέλι αποκτώντας ακόμα πιο σύνθετο χαρακτήρα. Το υπέροχο Chardonnay Ήδυσμα Δρυός από το Κτήμα Τέχνη Οίνου, με τον όγκο του, την κρεμώδη γεύση του, το ζουμερό φρούτο και τα πολύ όμορφα ενσωματωμένα στοιχεία της δρυός που παραπέμπουν σε ξηρούς καρπούς θα απογειώσει όλες τις συνταγές της γιορτινής γαλοπούλας. 

Λαμπαδίας Μερκούρη

Τα ροζέ κρασιά παίρνουν εύκολα θέση στα γιορτινά τραπέζια γιατί είναι ευέλικτα και ταιριάζουν με πολλά φαγητά. Η γαλοπούλα είναι ένα λευκό κρέας με πλούσια γέμιση, οπότε αν επιλέξουμε ένα πλούσιο και νόστιμο ροζέ με ζωηρή οξύτητα, όπως ο Λαμπαδίας, έχουμε σίγουρο τον ιδανικό συνδυασμό! Πόσο μάλλον όταν αυτό το κρασί συνδυάζει όμορφα τον φρουτένιο και ανθικό χαρακτήρα με τα μπαχαρένια στοιχεία, που χαρίζουν απλόχερα το Αγιωργίτικο και το Syrah.

Ξινόμαυρο Άκραθος, NewLands Winery

Τα ερυθρά κρασιά επίσης ταιριάζουν με την χριστουγεννιάτικη γαλοπούλα, αρκεί να μην είναι πολύ πλούσια και με έντονες τανίνες. Προσανατολιζόμαστε λοιπόν προς ερυθρά κρασιά με αρκετό φρούτο και φινέτσα. Το Ξινόμαυρο είναι από τις ποικιλίες που οι τανίνες της μπορεί να ‘τσακωθούν’ λιγάκι με την γαλοπούλα. Μία έκφραση του Ξινόμαυρου όμως που δεν εστιάζει στον τανικό χαρακτήρα αλλά στο πυκνό φρούτο, την αισθητή οξύτητα αλλά και στα αρώματα γλυκών μπαχαρικών, όπως το Ξινόμαυρο από το ολοκαίνουριο οινοποιείο Άκραθος στην Χαλκιδική, θα δέσει τέλεια με την γαλοπούλα και την γέμιση, ιδιαίτερα αν αυτή περιέχει αποξηραμένα φρούτα και ξηρούς καρπούς.

Καλές γιορτές !

Κολοκυθοανθοί γεμιστοί & Peplo

Έρχεται ο μπαμπάς των φίλων σου, που σε φιλοξενούν στο σπίτι τους στα ορεινά της Φθιώτιδας στα 700 μέτρα υψόμετρο, από τον κήπο του αγκαλιά με καμιά τριανταπενταριά κίτρινα λουλουδάκια από τις κολοκυθιές. Μαγειρέψτε τα μας λέει! Τα κοιτάμε, μας κοιτούν! Για την ακρίβεια εμείς τα κοιτάμε με μία μικρή απόγνωση και αυτά πολύχρωμα όπως είναι γελάνε από τις φάτσες μας και την έκφραση του ‘ποπό τι τα κάνουμε τώρα’ που έχουν πάρει! Πήραν την εκδίκηση τους που κόπηκαν! 

Μετά το πρώτο σοκ, πήραμε μπρος! Παίρνουμε δύο τηλέφωνα. Το ένα στην Εύβοια μας λέει ότι τα κάνουμε σκέτα με ρύζι και μυρωδικά στην κατσαρόλα. Το άλλο τοπικό, μας λέει ότι τα κάνουμε με κιμά και ντομάτα στον φούρνο. Ρωτάμε και τον κύριο Δημήτρη που τα φρόντιζε τόσο καιρό και ήταν κατηγορηματικός! Με κιμά στον φούρνο. Ο φούρνος δεν είναι πρόβλημα σε αυτό το χωριό ακόμα και στον καύσωνα αφού το βράδυ κοιμάσαι με χοντρή κουβερτούλα! Το επόμενο βήμα μίας σύγχρονης ‘μαγείρισσας’ είναι να ‘γκουγκλάρει’, να διαβάσει δύο τρεις συνταγές και μετά να βγάλει την δική της!

Τσιγαρίσαμε μισό κιλό κιμά με ένα μεγάλο κρεμμυδάκι, προσθέσαμε ένα μεγάλο φλυτζάνι ρύζι για γεμιστά και δύο φρέσκες ντοματούλες τριμμένες. Αλάτι και πιπεράκι φυσικά! Έως εδώ καλά! Ήρθε και η ώρα να τα γεμίσουμε. Πόσο βάζεις μέσα? Πως τα κλείνεις? Στην αρχή βάζαμε λιγότερη γέμιση. Όταν είδαμε ότι μας έμενε πολύ γέμιση αρχίσαμε να τα ‘παραγεμίζουμε’. Μετά πόσο νερό βάζουμε και πόσο λάδι! Νερό μέχρι την μέση του ταψιού είπε το τηλεφώνημα! Επιτέλους μπήκαν στον φούρνο! Μετά την πρώτη ώρα αρχίζαμε να δοκιμάζουμε γιατί δεν ξέραμε πότε θα ήταν έτοιμα! Δύο ωρίτσες ήθελαν τελικά στους 190 βαθμούς. Η τύχη του πρωτάρη ήταν με το μέρος μας! Ήταν πεντανόστιμα!

Μετά από τόσο κόπο χρειαζόμασταν ένα δροσερό μπουκάλι κρασί! Ευτυχώς εδώ δεν έπρεπε να πάρουμε τηλέφωνα ή να γκουγκλάρουμε, η επιλογή του κρασιού ήταν το εύκολο μέρος για εμάς. Τα λευκά δεν μας πολυπήγαιναν, ένα ελαφρύ κόκκινο θα μπορούσαμε να το τολμήσουμε αλλά ήταν μεσημέρι και το αποφύγαμε. Ένα νόστιμο και σύνθετο ροζέ κρασί έμοιαζε η ιδανική λύση! Έτσι την ώρα που έμπαινε στον φούρνο το ταψί μπήκε και μία φιάλη από το Peplo του Γιώργου Σκούρα στο ψυγείο! Από την πρώτη στιγμή που δοκιμάσαμε αυτό το γοητευτικότατο χαρμάνι Μαυροφίλερου, Αγιωργίτικου και Syrah, το ξεχωρίσαμε (το γράψαμε άλλωστε εδώ)! Τώρα που έδεσε άψογα με τους κολοκυθοανθούς μας, το λατρέψαμε! Ο συνδυασμός ήταν υπέροχος!

5 Ασύρτικα εκτός Σαντορίνης

Με τι εισαγωγή να ξεκινήσουμε ένα κείμενο με προτάσεις Ασύρτικου. Λέγοντας ότι είναι σπουδαία ποικιλία? Ότι είναι η σπουδαιότερη λευκή Ελληνική ποικιλία? Ότι βρίσκεται πια στην κορυφή του κόσμου? Ότι προκαλεί τον θαυμασμό των οινόφιλων και των επαγγελματιών παγκοσμίως? Θα πούμε απλά ότι είναι μια ποικιλία που δίνει και θα δώσει μεγάλα κρασιά.

Πρόκειται για ένα σταφύλι που εγκλιματίζεται εύκολα και βγάζει τα χαρίσματα του, όχι μόνο στον τόπο από όπου προέρχεται, την μαγική Σαντορίνη, αλλά σε όλη την χώρα. Αυτή την φορά λοιπόν αποφασίσαμε να προτείνουμε 5 από τα αμέτρητα Ασύρτικα εκτός Σαντορίνης. 5 κρασιά  με λίγο διαφορετικό στιλ, λιγότερο αυστηρά και λίγο πιο ‘φιλικά’ από τα μεγάλα κρασιά της Σαντορίνης. Διαλέξαμε εκφράσεις χωρίς βαρέλι για αυτό το κείμενο! Προτάσεις που θα μπορούσαν να μας συντροφέυσουν όλο το καλοκαίρι.

Ασύρτικο Ψαρούλη

Ένα πολύ όμορφο Ασύρτικο με πολύ καλή σχέση τιμή ποιότητας από ένα σχετικά νέο οινοποιείο στην Μεσσηνία. Ευχάριστο στο στόμα, σχετικά γεμάτο με δροσερή οξύτητα, με αρώματα και γεύσεις εσπεριδοειδών, μήλου και ροδάκινου αλλά και με κάποιες ανθικές νύξεις να χαρίζουν τσαχπινιά. Βάζουμε στο ποτήρι μας Ασύρτικο, με τιμή περίπου στα 8-9 €.

λευκά κρασιά

Plano Ασύρτικο Κτήμα Τέχνη Οίνου

Το Ασύρτικο στην Βόρεια Ελλάδα εμφανίζεται πιο φρουτώδες και λίγο πιο εξωστρεφές. Εδώ έχουμε ένα από τα κορυφαία Ασύρτικα εκτός Σαντορίνης, το οποίο αποδεδειγμένα μπορεί να εξελιχθεί και να παλαιώσει για αρκετά χρόνια. Νεαρό βγάζει φρεσκάδα, λεμονάτα αρώματα, βερίκοκα, νότες τσαγιού, αλλά και με μία υποψία αλμύρας ενώ όσο εξελίσσεται βγάζει τον ορυκτό χαρακτήρα μαζί με μελένιες νότες χωρίς να αποχωρίζεται την φρεσκάδα του.

λευκά κρασιά

Ασύρτικο Γκιρλέμη 

Ένα Ασύρτικο, που θα μπορούσε να μας μπερδέψει σε τυφλή γευσιγνωσία και να μας πάει Σαντορίνη μεριά, καθώς βγάζει όλα αυτά τα χαρακτηριστικά που έχουμε αγαπήσει στα κρασιά του νησιού, με μόνη ίσως ‘παρασπονδία’ την όχι και τόσο κοφτερή οξύτητα που παρόλα αυτά βρίσκεται σε υψηλά επίπεδα. Ο ορυκτός χαρακτήρας, τα εσπεριδοειδή, οι νύξεις ροδάκινου, το γεμάτο σώμα και η ξηρή επίγευση μας κάνουν να νιώθουμε τυχεροί που έχουμε βρει ένα Ασύρτικο κοντά σε αυτά της Σαντορίνης, στην μισή σχεδόν τιμή (λιγότερο από 9 €) από μία ‘απλή’ Σαντορίνη. Τώρα κυκλοφορεί η χρονιά του 2016, με το κρασί να είναι αρκετά φρέσκο ακόμα και να υπόσχεται ακόμα περισσότερες συγκινήσεις όσο εξελίσσεται.

λευκά κρασιά

Chateau Julia Ασύρτικο

Το πρώτο Ασύρτικο που φυτεύτηκε στην Δράμα (εκεί κάπου στο 1979) και διαχρονικά εξαιρετικό! Εσπεριδοειδή, χαμομήλι, ‘καπνιστή’ ορυκτότητα, φλούδα πορτοκαλιού, νότες λουλουδιών, συμπύκνωση στο στόμα, τραγανή οξύτητα αλλά και πικάντικο τελείωμα. Ένα Ασύρτικο ‘δεξαμενής’ που γοητεύει και αναπτύσσει ιδιαίτερα πολύπλοκο χαρακτήρα. Αν είστε τυχεροί και βρείτε καμία ‘παλιά’ σοδειά, αξίζει να την απολαύσετε.

λευκά κρασιά

Assyrtiko, Jim Barry

Να πάμε και εκτός Ελλάδας? Έχουμε και Ασύρτικο Αυστραλίας. Μία ποικιλία σαν το Ασύρτικο, δεν θα μπορούσε να μείνει μόνο μέσα στα όρια της χώρας μας. Αυτή την στιγμή καλλιεργείται εκτός από την Αυστραλία, από που μας έρχεται και το πρώτο ‘εκτός Ελλάδας’ Ασύρτικο, και σε άλλες περιοχές-χώρες όπως η Καλιφόρνια και η Ιταλία. Αυτό το Ασύρτικο προέρχεται από κλίματα από το Κτήμα Αργυρού στην Σαντορίνη που φυτεύτηκαν στην Clare Valley. Πριν από περίπου 3 μήνες δοκιμάσαμε το 2015, που ήταν και η πρώτη χρονιά που δημιουργήθηκε το κρασί αλλά δεν κυκλοφόρησε εμπορικά. Το κρασί είχε εξελιχθεί πολύ ωραία με στοιχεία που φώναζαν Ασύρτικο αλλά και στοιχεία που μας θύμιζαν τα Riesling από αυτή την περιοχή. Δοκιμάσαμε πρόσφατα του 2017 και αυτό, με τα λεμονάτα και τα ορυκτά στοιχεία, ακροβατούσε σε στιλ ανάμεσα σε ένα Ασύρτικο Σαντορίνης και ένα Αυστραλέζικο Riesling.